แรงบันดาลใจในการคิดค้นระบบนี้มาจากแหล่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น: Fadel Adib ผู้ช่วยศาสตราจารย์ในMIT Media Lab และหนึ่งในนักวิจัยที่ทำงานในโครงการกำลังเฝ้าดูหมอธรรมชาติ“ Blue Planet” และคิดเกี่ยวกับว่ามหาสมุทรของโลกเหลืออยู่เท่าไรและยังหาวิธีแก้ปัญหาสำหรับเซ็นเซอร์ที่ไม่ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่เช่นนั้น อาจส่งผลให้เกิดมลภาวะเป็นจำนวนมาก

ระบบนี้คิดค้นโดยนักวิจัยของ MIT ใช้เครื่องส่งสัญญาณที่ส่งคลื่นเสียงใต้น้ำออกมาซึ่งจะส่งสัญญาณเซ็นเซอร์ที่มีตัวรับสัญญาณแบบฝังส่งพลังงานจำนวนเล็กน้อยในกระบวนการ เซ็นเซอร์ก็ใช้พลังงานนั้นเพื่อตอบกลับ – หรือไม่ซึ่งสอดคล้องกับ 1 หรือ 0 ซึ่งหมายความว่ามันสามารถสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพในระบบเลขฐานสอง พลังงานที่จำเป็นสำหรับการทำงานนี้คือพลังงานที่เก็บไว้ในคลื่นเสียงที่ส่งโดยเครื่องส่งสัญญาณ

ระบบทำงานได้โดยให้เพียโซอิเล็กทริกเรโซเนเตอร์ (piezoelectric resonator) ซึ่งใช้ในไมโครโฟนมากว่า 100 ปี มาถอดรูปคลื่นเสียงหรือคงรูปแล้วสะท้อนกลับ ขึ้นอยู่กับข้อมูลที่อยู่ในชนิดของเซนเซอร์ที่ใช้จับคู่กับวัสดุเพียโซอิเล็กทริก จากนั้นก็จะส่งสัญญาณไบนารีกลับมาเพื่อแปลงค่าอีกที

สิ่งที่นักวิจัยจะทำต่อไปคือ ทำให้มั่นใจว่าระบบสามารถใช้งานได้ในระยะไกลขึ้นและทำงานร่วมกับเซนเซอร์หลายๆ ตัวในการส่งสัญญาณพร้อมกันได้ ท้ายที่สุดแล้ว ระบบอาจสามารถส่งสัญญาณเสียงและภาพความคมชัดต่ำได้ ซึ่งยังต้องอาศัยการพัฒนาอีกมากในการติดตั้งสถานีควบคุมทางไกล

Cr: techcrunch.ADPT

The post MIT พัฒนาเซ็นเซอร์ที่ทำงานใต้น้ำได้โดยไม่ใช้แบตเตอร์รี่ appeared first on EduBright Resources.

สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในระดับความลึกของโลกที่แตกต่างกันมาก
การเก็บตัวอย่างจากทะเลลึกเป็นงานที่ยากที แม้ว่าสัตว์เหล่านี้จะต้องเผชิญกับแรงกดดันและอุณหภูมิที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตที่พื้นผิวใด ๆ สามารถจัดการได้ วิธีการที่มีอยู่เพื่อรวบรวมพวกเขาสำหรับการศึกษา

นักวิจัยจาก Harvard Wyss Institute จึงพัฒนาวิธีเก็บสัตว์น้ำที่ง่ายและปลอดภัยขึ้นด้วยการสร้างหุ่นยนต์ที่เป็นมิตรกับสัตว์น้ำ

นักวิจัยสร้างหุ่นยนต์ที่มีลักษณะตัวจับคล้ายเส้นก๋วยเตี๋ยวยืดหยุ่นได้ดี แต่ละเส้นทำมาจากซิลิโคนยืดหยุ่นและเหนียวทนทาน และมีเส้นใยขนาดเล็กที่เมื่อไม่ได้ใช้งานจะมีลักษณะหย่อน แต่สามารถเสริมแรงให้แข็งได้ด้วยแรงไฮโดรลิก ทำให้ควบคุมเส้นจับให้เคลื่อนไหวได้ในทิศทางที่กำหนด ลักษณะจึงเหมือนฝ่ามือ 3 มิติแบบอ่อนนุ่ม และไม่เป็นอันตรายต่อสัตว์น้ำแต่ก็แข็งแรงพอที่จะไม่ปล่อยให้สัตว์น้ำหลุดไป

โดยมีความหวังว่าวันหนึง หากขณะที่ดำน้ำดูปะการังและมีโอกาสสำรวจชีวิตใต้ทะเลที่เปราะบางอย่างใกล้ชิดโดยไม่ต้องจับมันด้วยมือของคุณ หรือเสาะแสวงสัตว์ที่อยู่อาศัยในทะเลน้ำลึกเพื่อนำมาวิจัยเป็นประโยชน์ต่อไปในอนาคต

งานวิจัยของนักวิจัยได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Science Robotics
Source : techcrunch

The post Jelly Fish Robot โดยนักวิจัยจากมหาวิทยาลัย Havard appeared first on EduBright Resources.